Vakantie Zwitserland, Reckingen (Wallis)

10 t/m 16 september 2009

Donderdag 10 september 2009

Samen met Erik’s moeder ga ik een paar dagen naar Zwitserland, waar mijn ouders op vakantie zijn. Een aantal dagen geleden heb ik mezelf (heel brutaal) per sms uitgenodigd. Gelukkig is die uitnodiging goed ontvangen en mag ik komen…!! Erik moet werken, maar gelukkig wil mijn schoonmoeder graag met me mee. Na een rustige reis komen we aan in Reckingen in het Goms in Wallis. De camping (Augenstern) waar het chaletje staat, is snel gevonden. Na een warm onthaal eten we wat en komen we bij van een lange reisdag.

Vrijdag 11 september 2009

Na een zeer goede nachtrust worden we rustig wakker. Mijn ouders gaan vandaag met de stoomtrein over de Furkapass, dus waren ze vroeg op. Na een rustig ontbijt besluiten we Reckingen en Münster te gaan ontdekken. Het is wel even lekker om na een lange reisdag de benen te strekken. Na het bewonderen van de prachtige kerk van Reckingen en het gezellige dorpje met Walliser houten huizen, wandelen we naar Münster. De wandeling wordt natuurlijk beloond met een kopje koffie en een heerlijk gebakje. Ook de kerk van Münster met een 500 jaar oud altaar wordt bewonderd.

De Coop wordt nog even geplunderd en we wandelen langs de Rhône weer terug naar Reckingen. We treffen het met het weer: de zon schijnt heerlijk en het is lekker warm.

Zaterdag 12 september 2009

In Zwitserland moet er natuurlijk gewandeld worden, dus bergschoenen aan en op pad…..

Vandaag ga ik met pa op stap in het Binntal. De auto parkeren we bij Imfeld/Fäld (1553 m.) en wandelen we richting de Binntalhütte / Albrunpas. Net voorbij Brunnebiel horen we een flink kabaal dat steeds luider wordt: de almabtrieb is begonnen in het Binntal!! Versierde koeien met grote bellen om hun nek lopen in een lange optocht ons voorbij.  Als we bij Freichi (1883 m.) komen, staat daar de rest van de versierde koeien te wachten om richting Binn te gaan. We lunchen er nog even en zien de fleurige optocht afdalen. De wandelweg is weer vrij en we gaan weer verder.

Net voorbij Alp Blatt (2104 m.) zien we in de verte de Binntalhütte al liggen. Er komen inmiddels wolken over de bergen en het begint zachtjes te regenen. We vinden de tocht wel lang genoeg en we besluiten om te keren naar Binn. We wandelen terug naar Freichi (waar het inmiddels al flink regent) en nemen het bospad weer terug naar Fäld. Het restaurant in Fäld is gesloten in verband met de almabtrieb, dus gaan we naar Binn waar we tussen de feestgangers een kopje lekker warme koffie drinken.

De moeders zijn vandaag met de trein naar Zermatt geweest. Ze hadden de grootste lol en zijn gelukkig weer heelhuids thuisgekomen. Na het uitwisselen van verhalen, pakken we de auto naar Blitzingen waar we heerlijk rösti gegeten hebben.

Zondag 13 september 2009

Het is vandaag redelijk mooi weer en we besluiten een passentocht te maken.

We stappen in de auto en via de Grimselpass en de Sustenpass gaan we over de prachtige Furkapass weer naar Reckingen. Wat een  overweldigende natuur!

Maandag 14 september 2009

Er gaat vandaag weer gewandeld worden. Pa is gek op treinen en dit keer wandelen langs het spoor van de BLS van Hohtenn naar Ausserberg. We gaan eerst met de trein van Reckingen naar Brig, waar we een uurtje moeten wachten op de aansluiting naar Hohtenn.

Vanaf Hohtenn volgen we de Südrampe, een traject dat eigenlijk tot Lalden loopt. Het pad gaat langs diepe ravijnen en suonen, over bruggen en door tunnels. Erg afwisselend en zeer de moeite waard. Na drie en een half uur wandelen, vinden we het wel prima. We nemen in Ausserberg de trein weer naar Brig en Reckingen.

Ondertussen had pa bedacht dat we nog wel een extra dagje in Reckingen konden blijven. Na overleg met het thuisfront gaat iedereen akkoord en het huisje wordt een extra nachtje gereserveerd. Vanavond hebben we weer heerlijk gegeten in het restaurant op de camping waar Annet, de Nederlandse eigenaresse van de camping, effe komt kletsen.

Echt een heerlijke plek is dit; zeker voor herhaling vatbaar…!!

Dinsdag 15 september 2009

Na heerlijk uitgeslapen te hebben, openen we de gordijnen en zien we dat het weer ons voor het eerst deze vakantie in de steek heeft gelaten; het is bewolkt. Aan het eind van de morgen wil ik samen met m’n schoonmoeder naar Bettmeralp aan de voet van de Aletschgletscher. Als ik de auto start, brandt het waarschuwingslampje van de motor. Na telefonisch overleg met de Ford-service gaan we halverwege de middag toch op pad. Het lijkt boven op de alm droog en we stappen toch maar in de gondel naar Bettmeralp. Gelukkig hebben we nog uitzicht op het dal. Tegen de tijd dat we bij de kabelbaan naar de Bettmerhorn zijn en in willen stappen is het bijna half vijf uur. Om vijf uur sluit de kabelbaan, dus zouden we alleen heen en weer naar de Bettmerhorn kunnen. We zouden geen tijd meer hebben om uitgebreid alles te gaan bekijken. We besluiten het toch maar niet te doen, het tochtje kost toch weer 19 Zwitserse Frank per persoon en dat voor die vijf minuten uitzicht op de Aletschgletscher. We krijgen ooit vast nog wel eens de kans. Op de terugreis naar Reckingen brandt het waarschuwingslampje van de motor nog steeds. We hopen maar dat we morgen op de terugreis naar huis geen problemen krijgen…..

Woensdag 16 september 2009

Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan, zodat we om 6.30 uur de autotrein (Oberfurka) kunnen nemen. Als ik de motor van de auto voor het afrijden van de autotrein weer start, brandt het waarschuwingslampje gelukkig niet meer. Toch wel een fijn idee. Na een reis van elf uur zijn we weer thuis en sluiten we onze thuisblijvers (eindelijk) in onze armen……!!

Het was een heerlijke vakantie die vast nog eens wordt overgedaan met onze thuisblijvers!!